Ayrı düştük memleketten köyden
Gurbet bize sılayı unutturdu
Ne bulduk ki bu koca şehirden
Gurbet bize vatanımızı unutturdu
Ayrı düştük eş dost akrabadan
Medet umar olduk akbabalardan
Lokmamızı alamıyoruz artık aslandan
Gurbet bize ağız tadımızı unutturdu
Ayrı düştük artık yolar birleşmez
Köylü şehirli birbiriyle eşleşmez
Ayrıldı eller bir daha birleşmez
Gurbet bizim halimizi unutturdu
Ayrı düştük toprak kokusundan
Ahşap taş duvar yapısından
Girdik gurbet kapısından
Gurbet bizleri ayrı düşürdü unutturdu
Ayrı düştük yaban ellerdeyiz şimdi
Ahmet emmi mustafa amca kimdi
Adı bile kalmadı aklımızdan silindi
Gurbet bizi ayrı düşürdü unutturdu
Ayrı düştük unuttuk orağı tırpanı
Elimize almadık çoktan düveni sabanı
Hiç ettik biz buğdayı nohudu
Gurbet bize herşeyi unutturdu
Ayrı düştük artık yok dermanı
Burnumuza gelmiyor tezek dumanı
Kokusunu bilirdik mırıh'ı samanı
Gurbet bize bizi unutturdu
Ayrı düştük bugday arpa fiğ yerini aldı yonca
Ettigimiz emekler boşa gitti bunca
Mehmet'in kim oldugunu sorunca
Gurbet un ufak etti unutturdu
MEHMET EMCİ 24 ARALIK 2012
©seyyah58
M