Serçelerin keskileri yaz sarmaşıklarında dolaşıyor.
Yontulan saniyeler, saatlerce kıvılcım yaparak parlıyor.
Her ışık geçişinde güneşin holografisini okudum.
Beynimin içindeki film şeridi, zamanlanmamış karelerden oluşur.
Kulaklarım, gözlerim ışık dalgalarıyla çarpışıyor.
Bunlar gerçeği canlandırıyor,
Manzara diye adlandırdığım bu resimler.
Ama sen resmin dışındasın.
Kimse tutamaz, dilinideki tutarlı görüşleri
İnandıklarının dışında,
Bütün sıcak söylemler yanlıştır.
Ölüm uyku değil, biliyorum.
Tabiatın acımasızlığı için sana kızamam
Canımdan yükselen dumanlar,
İç gözümün kapısını örtemez.
Sonsuz aşka inanç, sevgi ve hoşgörü olduğu sürece,
Yazdıklarımı senin yazdıklarınla tanışmasına ödüyorum.
Ve hala kelimelerimiz aynı evde.
Sarmaşıklar, duvarlardan aşağı çekilsin
Kuşlar bir müddet daha hapis kalacak..
©mustafaks
M