Sükuneti kaybolan bir bahar akşamından kalmayım.
Yar kokan çam dipleri sarılmalara hasret,
Ben ilmek ilmek ördüğüm aşkı sökme telaşe-sindeyim.
Yapraklar göç ediyor yeryüzünden.
Güneş kaybetmiş gökyüzünün hakimiyetini.
Sarı, esrarengiz bir hal takınmış sokaklara.
Buram buram kokan rutubetin havasını,
Soluyorum, girdiğim ve çıkmaya utandığım sokaklarda.
Anılar iki yakama sarılmış,
Keskin pençeleriyle boynumdan kan akıtıyorlar,
Ruhumu bedenimden ayırma düşüncesiyle.
O yüzden;
Bahara değil ayrılığa-dır,
Baş kaldırışım.
©doğukan.k
D