T

ayrılığın asilliği

zülfünü rüzgar okşadı
son sözün elveda olduğunda
gözünü gözüm okşadı
sonda bir göz yaşı düşerken
dudağını nefsim okşadı
mührünü sana devrederken
bunu izlerken
cismini zihnim okşadı
sıcaklığın kanımı coştururken
bunu bile bile
biz bizden vazgecerken
asildi vedalaşma mız
yansıma mız sevgiyken .