Bugün yerle bir ettim geçmişimizi,
Okuduğumuz kitapları,
Dinlediğimiz şarkıları,
İzlediğimiz filmleri,
Paramparça ettim fotoğraflarımızın olduğu çerçeveleri.
Yalın ayak attım kendimi sokağa nefesim boğazımı yakana kadar koştum,
O kadar ağırdıki yüküm adım attığım her yol yıkıldı gözlerimin önünde.
Durdum biraz kendimi dinledim,
Aslında savaşabilmeyi bile çok özlemişim.
Doğruyu bildiğim şeyleri bile sen istemedin diye yanlışa çevirdim.
Kendi varoluşumu unuttumda seninkine hep şükürler ettim.
Ah ne safmış benim temiz yüreğim.
Merhameti olmayan bir adama gönül verdim.
Gözyaşlarımı hep kendi elimle sildim.
Birgün ölecektim,
Tabutumu o taşısın istedim.
Zehir olsa dudaklarında genede ben öperdim.
Dönüp gitmek istedim ama bir türlü gidemedim.
Senden başka hiç bir adamı adam akıllı sevemedim...
Şimdilerde ne haber var senden nede ufak bir ses.
Her yer kalabalık ama ben dapdar bir kafes.
Yaran kabuk bağlamadı mı diye sorar oldu herkes.
Nasıl böyle günahkar oldun sana harbidende pes!
©secilcetin
S