Artık zaman bile durdu burada.
Kalbime eşlik eder oldu tüm saatler .
Ne gece geçiyor, ne güneş doğuyor , ne sen geliyorsun .
Alıştım yokluğuna diyemem varlığına bu denli aşıkken.
Aylardan aralıktı geldiğin zaman .
Sonra ayrılık oldu bu ayın adı .
Sen hep uzaklaştın , ben hep sensizliği yaşadım .
Geceleri sesinle uyanmayı , sabahları güneşim olup doğmanı özledim .
Sesinde Dünya'nın huzuru saklıydı , adım gibi biliyorum ...
Ama sensiz gülemiyorum işte !
Aylardan temmuz ...
Yazların en büyüğü ve aşkların en çok öldüğü .
Temmuza bile yağmur yağdırırdı sevgimiz.
Mesela utanırdı yazlığından mevsim sonra ben utanırdım yazdığımdan .
Gelip seviyorum derdin , yağmur yağardı , gidip güvenmiyorum derdin , gözyaşım sel olup içimde ki hasret okyanusuna akardı .
Gökyüzü biliyordu belli ki , gibi bir gün yaşayıp ömrümün son bulacağını ..
Bilemezdik temmuza yağmur yağdıranın aşkımız değil , gözyaşlarımızın olacağını..
• • •
D