O son görüşmeydi biliyordum.
O sarılış var ya hani ilk kez benim için atmayan kalbine yaslandığım...
O bakış ki aklımdan atamadığım...
İçten kahkahaların yerini samimiyetsiz gülümsemelerin aldığı o sancılı gün...
Canımın köşesi'nden yabancılar kervanına adımını attığın o saatler...
Hiç geçmeyecek bir yara sandığım, elimi attığımda kanattığım, senden bir parçayla yaşamak sevgilim...
Tüm bunlardan daha zor.
Tüm bunlardan daha acımasız.
Bir ceza gibi...
Ruhumu sarmaşık gibi sarmalayan, göğsümü tırmalayan bir ceza...
Suçum neydi sahi?
Öğrenebilme şansım olur belki.
Denk gelirsek ezkaza.
©sadeceirem
-