Hayatta aranan anlam kadar saçmaydı gidişin
Yüreğimin yarısıyken yarası olmayı tercih edişin
Gecemi aydınlatan güneşimdin sen; özlemim, kederim
Ölüm gibi bir şeydi seni sevmek kaçınılmazdı
Şimdi bir yanım eksik bir yanım yaralı
Yüreğim yüreğine hapsolmuş; solmuş çığlıklar eşliğinde
Artık dokunamıyorum kıyamadığım saçlarının tellerine
Gözlerine, kokuna, varlığına, Gökyüzüne hasret kaldım
Gözyaşlarım tükendi artık senden bihaberim
Sensiz ne farkeder ki varlığı; bedenimin
Sevilebilmem için kendim gibi olmamam gerekiyormuş
Benliğimi kaybettim, köreldi ruhum, söndü yıldızım...
©senyanım
S