Ben her gece bizi düşledim sen duydunmu?
Ayrıldığımız o gece ölmek istedim sen uyudunmu?
Ne bilim çektim bende bir fırt oda kan kusturdu
İçmek belki unuturmadı ama yinede acını uğuşturdu
Yokluğunun acıları bende kalbi kırık bi keş doğurdu
Varlığın yokluğundan daha iyi dedin evet doğruydu
Ama tüm hücrelerimi kendine aşık edip gidişin oldumu
Sen yokken geceyi sevdim güneşim bile karanlık doğdu
Hiç kafam düzelmedi herkes dedi o adamın oğlu bu mu?
Bunu diyenlerin sevdikleri hep yanındayken benimki yoktu
Ağlama lan dediler ama kimse sormadı neden ağlıyor bu
Zamanla geçer demeyin artık ben benimsedim artık tabutu
Ben senin için ölüyor olsam bile sen hiç üzülme olurmu?
Bugün gelsen yine de aff ederim siktir et onur'u ve gurur'u
Şimdi geçmişi düşünüyorum da sanırım seni severken kalbim durdu
Diplomamı aldım ve sensizlikle bitirdim ben aşk okulunu
©kalbimonda
K