Sen kokuyor bu mektup yine,
Yokluğun eşlik ediyor herbir kelimesine,
Sanki cam kırığı tanesi dokunuyor gibiydi yüreğimin taa derinine,
O gün bakmadan gözlerimin içine,
Arkadaş kalalım demiştin,
Sanki söz verilmişcesine,
Kalpten birisine.
Sonra gittin bakmadan ardına bile,
Nasıl iyi olayım ki denk gelmişken sevgilinin elveda deyişine.
Ama yine de iyiyim dedim öylesine,
Sen arayıp hatırımı sorduğunda.
Üzülme diye sen de...
O eski günler yıllanmış bir film gibi denk geliyor gözümün önüne,
Kaç kadeh bitirdim bilmiyorum sırf sarhoş olmak için,
Bazen seninle yürüdüğüm o kaldırımlarda yım,
Bazen de boş bir bankta oturuyorum saatlerce,
Buğulu gözlerim ise dalıp gidiyor uzaklara öyle,
Sanki birşeyler söylemek istercesine.
Belki de bu şehirden gitme vakti gelmiştir dedim kendi kendime,
Şiirlerimi...sevgimi....kalbimi bırakıp geride,
Sessiz sakin iki damla gözyaşı ile....
Barış Kapkiner
©by_solist
B