İdam sırası gelmiş bir mahkum telaşı ile yazıyorum bunları sana
Korkmuş ve yalnızım
Kokun beni terk etmiş
Kalbim atmıyor
Gözlerim görmüyor
Terk edilmiş bir ev gibiyim
Sadece depremi bekliyorum...
Nasıl olurda gözünden sakındığın insan
Gözlerinin önünde gider...
Sen bana arkanı bile dönmedin
Sadece gittin sahi ne kadar güzel gittin
Attığın her adım damarıma işleyen bir virüs
Sadece ilerliyor ilerledikçe öldürüyor
Her adımda kokun uzaklaşıyor
Oksijen'im bitiyor
Her tarafı ormanla çevrili bir evim
Ağaçlar yetmiyor kokuna ihtiyacım var...
Hatırlıyor musun sana cennet gözlüm derdim hep gülerdin
Attığın her adım cenneti'mi
Cehennem yapıyor...
"İçim acıyor" bu kelimeyi yaşıyorum resmen
Her adım attığında daha da iyi anlıyorum
Artık göremiyorum seni
Kokun kayboluyor
Bi kelebek gibiyim
Ömrüm çok azaldı
Cenneti mi bulmaya çalışıyorum
Ama sen gidiyorsun
©biraşık
Y