Gecenin karanlığında, yıldızsız bir gökyüzü,
Sensiz geçen her an, derin bir boşluk,
Yüreğimde ağır bir özlem,
Ayrılığın hasretiyle yanıp tutuşan.
Gözlerim uzaklarda seni arar,
Bir rüzgar, bir iz, belki bir ses,
Ama her şey sessiz, her şey solgun,
Sen yoksun, sadece hatıraların var.
Her sabah sensiz uyanmak,
Her akşam sensiz dalmak karanlığa,
Bir ateş gibi içimi kavuran,
Ayrılığın özlemi büyür her geçen gün.
Kalbim seninle dolu, ama sen yoksun,
Bir vuslat hayaliyle avunur bu gönül,
Ama bilirim, belki de bu hasret,
Ömrümce sürecek, dinmeyecek hiçbir zaman.
Ayrılık, ne kadar zor,
Ama asıl zor olan,
Sensiz geçen bu zamanlarda,
Hasretine dayanmaya çalışmak.
©alifrat34.
A