Mevsimler ayrıldı bir birlerinden.
Ağaçlar terk etti yapraklarını.
Tebessüm uzaklaştı ölü tenlerden..
Bildiğim sevmek helalleşmekti ayrılırken.
Bir elvedayı çok gördü bana.
Dağların çimeni soldu gitti yeşili.
Bulutlar ağladı bıraktı yağmurunu.
Kuzular binlerce koyundan
Bulur da anasını....
Ne deyim ben ona..
Bir elvedayı çok gördü bana..
Çocuklar çekildi ezan okununca evlerine..
Kar eridi dağlardan uzaklara kaçtıda..
Özgürlük gitti prangalar oldu da.
Zalimmiş sevdiğim. Yalanmış o da
Bir elvedayı çok gördü bana..
©uğurünver
U