Merhaba,
Bu son mektubum sana,
Sayfalar duruyor odamın çekmecesinde,
İçimdeki seni anlattım ama veremedim gelip sokağına.
Belki hiç gelmem bundan böyle hatrına,
Yüreğim acıyor her uyandığımda bu şehrin sabahına,
Hatırlar mısın hani sen bakıp gözlerime,
"Nasılsın...?"diye sorduğunda,
Sonbahar gibiyim...
Gönlüm yıkık dökük enkaz yeri sanki diyemedim.
Kuşlar ne güzel uçuyor değil mi,
Kız kulesi şiir gibi duruyor ama yalnızlığını anlatamıyor birisine,
Vapur sesleri... Martılar...
Sanki bir ressamın eseri gibi duruyor demiştim,
İyiyim deyip yalan söylememek için konuştum öylesine.
Söyleyemediğim onca kelime,
Birikiverdi buğulu gözlerimde,
Aşık oldum yanlış birisine,
Sonra dedim kendi kendime,
Başkasının şiirini okumak mutlu etmez ki,
Bu benim diyemezsin.
Ya da her kelimesini defalarca dinleyemezsin.
Cam kırığı tanesi gibi batar hüzün çünkü yüreğine,
Andığında ismini.
Bavul elimde,
Hava ise yağmurlu.
Sigaramın dumanı efkârlıydı,
Uzaktan gördüm seni.
Düğününe davet ettin beni,
Ama gitmem gerekti,
Duramam ki...
Buğulu bakışlarla hoşçakal dedim,
Ve gittim.
Hüzünlü oldu benim şiirim de,
Kelime kelime gözyaşı dökercesine.
Böyle olması gerekti belki de,
Ah İstanbul...
Çok şiir okudum bu şehrin gecesine,
Oturup boş bir bankta dalıp giderken öyle Kız kulesine.
Herbir sokağında ise denk geliyorum o eski günlerimin hikâyesine,
Yüreğim acıyor artık ömrümün son demindeyim sanki,
Geri dönüşü olmayan bir bilet ile elveda diyorum anıları bırakıp geride,
Kalemimi bıraktım masamın üzerine,
Bir daha gelir miyim bilmiyorum,
Odamın çekmecesinde solup gider belki de yazdığım onca mektup yıllar sonra,
Düşündüm...O hüzünlü sayfalar kitap olsaydı diye,
Dokunurdu belki de birisinin yüreğine,
Kelime kelime...
Neyse deyip vazgeçtim,
Ve sonra bırakıp sayfaları kilitledim kapıyı bakmadan ardıma bile,
Birgün küllenir bu kelimeler unuturum belki gidersem,
Kaldıkça nefesim kesiliyor sanki bıçak saplanmış gibi oluyor sol yanıma,
Uykusuz gecelerde yürüdüm umursamadan havanın ayazını,
Kimisi deli dedi...Kimisi baktı öyle anlamak için beni,
Düşündükçe gözlerim doluyor bak yine.
Sana bıraktım aşkımı,kederimi ve o eski günlerimi,
Hoşçakal İstanbul...
Barış KAPKINER
©by_solist
B