Yokluğun üşütür yüreğimi,
Buğulu gözlerim hep yolunu gözledi,
Gelmeyecegini bile bile yine de bekledim seni,
Sevemedim başka birisini,
Ayrılık şarkısını dinlettin sen öldürüp yaşama sevincimi,
Yoksa kalbin başka birisini mi sevmek istedi,
Ben seninle düşlerken evliliği,
Gözlerimin yaş gününde buldum kendimi.
Bu sokak...
Kız kulesi...
Yağan yağmur tanesi...
Köşedeki kafe hatırlatır hep bana seni.
Başımı yastığa koyduğumda gözümün önünden geçiveriyor o eski günler yıllanmış bir film gibi,
Kalbime sanki bıçak saplanmıştı,
Kesiyor nefesimi.
Haykırsam duyuramazdım sesimi,
Sustum...İçimde yaşadım acıyı kederi.
Sensizliğin herbir saniyesi öldürmekten beter ediyor beni,
Kafamı duvarlara vurmak istedim unutmak için seni,
Masanın üzerine bırakmak istedim kalbimi.
Bu şehirden gitmem gerekti,
Odamın çekmecesinde bırakıp anılarımı,şiirlerimi.
Hiç bilmediğim bir şehrin sabahına uyanırım yarın belki de,
Artık tereddüt eder bu kalp sevemez birisini,
O da gider diye birgün yaşamamak için aynı hikâyeyi.
Ben de bilmiyorum ömrümün ertesini,
Akmasın gözyaşım yeter ki,
Üzmesin bundan böyle hayat beni.
Barış KAPKINER
©by_solist
B