Yüreğim yandı yaşadığım kadere,
Kırılmış umutlar, paramparça sevda serimi.
Tüm iyi niyetlerim terk edilmiş bir liman gibi,
Boşlukta savrulurken, yenilgilerin esaretinde.
Duygularım yüreğimde kavruk bir yangın gibi,
Sönmeye çalışan bir köz, küllerin arasında.
Sensizlik ateşi her yanımı sarıyor,
Yalnızlığın soğuk gölgesinde kayboluyorum.
Sebep neydi, bilemedim ani gidişin,
Yoksa çok sevmenin bedeli miydi, bilmedim.
Sorular kafamda dönüp duruyor,
Cevapsız bir bilmece gibi, beynimi kemiriyor.
Sesim kısılmış, kalbim bir kafeste,
Umutlarım yıkılmış, yenik düşmüş kadere.
Anlatamıyorum bu yangını, bu içimi ezen sessiz çığlığı.
Şimdi kokun bir gül mesafesi kadar uzakta,
Hasretinle içim tutuşuyor, yüreğim yanmakta.
Sensiz yarınlar ürkütücü ve umutlar karanlık,
Aşkın bedeli bu mu? Yalnızlık ve hüzün...
©mars.0
M