Mısralarımda ki bu sessizliğe,
Güç veren bir umut çocuğusun.
Bugün son adımımı attım sensizliğe,
Fakat her adımımda sanki ölüm yolculuğusun.
Kaldırımların pişman hâlde,
Sokak lambaların perişan.
İş işten geçtiğinde,
Anladım ki benmişim çıkmaz sokaklarına karışan.
Oralar da esen rüzgarın,
Tenime güçlükle vurduğunu,
Gözlerimin rüyalarınla uyduğunu,
Anlatmaya çalıştığım tonu güzel bestesin,
Herşey bu kadar güzelken birkez de ayrılıklar esmesin.
Buhranım da tren vagonları çırpınıyor bu gece,
Ayrılık yolcuları, istikametinde hüzün besteliyor.
Ve taşıyor gözyaşlarını yazılan her hece.
Uzaklardan sanki son günlerim miş gibi bir ses geliyor
©ggurkann
G