gülümsedik ayrılırken
o kadar mutlu idik ki
göz yaşları unutulmuş
keder geride bırakılmış
hüzünler geride kalmış gibi
sadece gülümsedik
çünkü hüsran sevmezdi gözlerimiz
çünkü biz iki kalbi olan
şefkatle yoğrulan
yek vucutduk
gülümsedik ayrılırken
Tanrım bu ne mutluluk
neden böyleyiz
yüzümüzde saçma sapan
gulumseme
içimizde kucak dolusu özlem
sessizce
ve sakın bir şekilde
gülümsedik
sevgi bile anlam veremedi
olan bitene
çünkü yer yüzüyle dans eden
ufuklarda kaybolan
güneş gibiydik
gülümsedik ayrılırken
nedendi bizde saklı
tabiat ana bile çözmeden bizi
oylece ayrıldık gülümser ken.
T