avuçlarım diyorum müzeyyen,
avuçlarım
ne kadar da sana hasret kaldı
tek kelam etmeyen kalemlerim sustu
duvarlar artık
konuşmuyor benimle
biliyormusun
bu gün aysel geldi kapıma
ayak izin nefesin de kalsaydı
o koşdukça sızlasaydı için
yürüdükçe nefesin yetmeseydi
dedi ve sustu
ben de aldırmadan
ne istemiştin aysel dedim
boş tabak getirmişti bana
göz yaşlarını istiyorum dedi
ve tamamla dı
sen hiç pencereyi açıp ismini titreyerek söyledin mi dedi
bu seferde ben susmuştum
bağırdım haykırdım
çağırdım ismini gelmedin
kapı eşiğinden bakmadı gözlerin
gamzelerine maruz kalan gözlerim
içine kapandı
ve
ne var aysel ne istiyorsun dedi dudaklarım
güldü bu sefer ve gitti
aslın da hiç gelmemişti aysel
sana yalan da söylememiştim
âkif
aysel gelseydi kıskanırmıydı müzeyyeni
kıskanmazdı değil mi
neyse
hadi bana iyi geceler âkif
©akifinsesi
A