"Oturdum kafa dinlerken çayımı
yudumladım daldım uzaklara
çayırların rengi solmuş bugün pul pul dökülmüş yapraklar arkası dönük kardelendir..
üzerinde yaprakların sonbahar silueti
ile tabiata karşı poz verirdi.
Gökyüzünde karşılarken kara bulutlar çöktü
etrafında boynunu bükmüş ağaçların dalları
sarkmış yere..bağırır gelincikler vay
halime diye durmadan ağlar duçar olmuş duygular benimle beraber dert yanar.
"Bulaşmış kaleme ağıtlar...
Özlemler demledim ayrılık rüzgârlarına içtim doyasıya acının her haline şerefine kaldırdım
Günlerce aylarca hasretine baki kaldım...
şiirin mürekkebine damlayan çiğ tanesi kadar
hüzün birintisi var.
Aklımdan çıkmayan ayyüzlüm!
"Kelimelere dağılsın damlalarım
Kalem de tökezler tutmaz dili lal olurdu.
yazdığım şiirlerin mahlası yok anonimdir..
Söyleyeni bir ama söyleneni çok uzak...
Doladim ellerimi saçlarında gezinirim!
Bir müddet orada kalsam
Rüya olsan uyanmak istemediğim... "
"Harfler üzerindeki birikmiş ihanetlerin aldanışlarında var anlatan silueti!
silinsin sever ken seni ilham
alsınlar bizden!
Hangisinden başlasam şimdi!
Anlatmaya doyamam ki! hazin bir son
sonrasında sill baştan yarım kalsa da
Kalemim sırları tutamam aktı yine..."
"Hep aynı şeyi yazsam da durmadan.
Ne sonu belli ne de başı varsa da!
Toplasam hepsi dağılır ya da
Elimde kalır ya. bir şiir etmez di.
belki de yazıp yazıp sildiklerim
ama sürekli yazdı kalem durmadı işte
alıştı sana her mana da iz bulmuştu..
Yazan değil yazdıran da mağrifet aslında
Yazana degil de yaşayana sormak
gerekir bazen güzel olunca yazdıran da
şimdi sen anlat ! baştan
sona ben dinleyeyim biraz da kaldığım yerden "Ayyüzlüm."
©ebrulimsi_
E