Acep nereliyim,
Hangi acının derinini taşıyorum.
Hangi memleketin,
Hangi gurbetin hasretinde yaşıyorum.
Acizim, biçare,
Al beni koynuna gecenin, dildare.
Seninle çok şey tanıyıp,
Her şeyden vazgeçtim.
İnsan boşlukları şikayet edip
Boşluk bırakandı zaten,
Boşluğumu doldurup boş bırakmıştın.
Şuan gecenin koynunda,
Şiir okurcasına esen esinti ile
Adına saçmalıyorum.
Konu bırakıp gitmek olunca,
Az kalıyorum.
Seyfullah sürmeli
©seyfoca
S