Kitap aralığım
gül kurusu.
Satırlarda aynı diyalektik,
var- yok.
Zaman gelmiş,
Kelimeler dilime dayanmışken susamam.
Öpmüşken yazgımın çarmıhını,
Ve vazgeçmişken zaafımdan
Bülbülün çağı,
Gülün zamanıdır tezinden...
Sırılsıklam bir yağmur olupta,
Nasıl açabilirim bulutlara derdimi.
Mutluluğu ansızın ıstıraba döndürüp,
Ellerimi ölümün kaosuna saplayamam.
İğretiyim,
Ve iğreti bu bulutlar.
Takılmış zorlama bir mavide ,
Yine bir satırımda denizi anıyorum.
Mavi
gökyüzü...
özgürlük çok uzakta.
Mavi
kızıldeniz...
sana ölüm diyemem.
Karmaşığım ve karma karışığım.
Bir kölenin özgürlüğe hasreti kadar,
içten yakaran.
âzâd
âzâd
âzâd yaradan!
©aspidistra
A