O

AZAP

Değmemeliydi gözlerin nâmahreme
Tutmamalıydı elin ellerini
Kalbine bir iz bırakmamalı
Sırrına vakfetmemeliydin onu
Beni sensiz bırakıp gittiğinde...
Çırpınışlarım amansız kaldı
Ateşten yelek takıp sırtıma
Sahteliğin kollarına atılmıştın
Beni mahvedip...
Ben yine dönüşünü bekledim
Seni sevmeyi terketmedim
Beni sevmediğinde..
Sen beni aklına dahi getirmeden
Ona gittiğinde...
Ve ben aldatılmış bir kadın
Senin yatağında çâresiz
Aciz gözyaşlarına sığınmış
Gönül evimden kovamadığım katilimin
Yine koynundayım
Bedenim bîçare sarılmakta boynuna
Bu zindanda yürüyen bir hayâlim
Kement gibi taşırken ellerimde azâbı
Beni affet deme!
21.02.22©odakangaye