Azizim

Ah be azizim sen orda ben burda
Sen toprağın altında
Ben hayatla savaşta
Üşüyormusun sen orda bilmem ama
Benim ruhum sensizlikten çok üşüyor
Vay be azizim
Sana biçilen kaftan bu kadarmış demek
Nasıl girdin acaba o toprağa
Veya mutlumusun orda
Vay be kardaşım
Çok üzgünüm sensizlikte
Seni kırdığıma aslında azizim
Veyahut ruhumun yalnızlığına
Arkanda göz pınarları kurumuş insanlar
Görüyor musun bilmem azizim
O güzel saçların ve nur yüzünde ki gülüşün
Nasıl girdi toprağa azizim
Geceleri seni çok anımsıyorum biliyormusun
Gündüzleri unuttuğum için affet azizim
Seni unutanlara ise şaşkınım azizim
Sen onları da affet olurmu
Sana Bir Fatihayı çok görenler varmıdır bilmem
Ama arkandan gülenler var azizim
Seni sevmeyeni sevmem
Yolun ise yolumdur azizim
Sana özlem geceleri be azizim
Her şeyde seni yadediyorum ama
İçtiğim sigarada bile azizim
Senin ardından yakılan kaçıncı sigara bilmem ama
Çok olduğu kesin azizim
Şairde diyor ya azizim müjganla ben ağlaşırız
Benim müjganlarım döküldü ardından
Toprağını gözyaşıyla sulayan sevdiğin vardı ya hani
Onunda
Ama vefalı dostların var muhakkak azizim
Bir Yasin okuyan ardından
İki damla da olsa gözyaşı döken
Bir de benim gibi vefasızlar tabii
Sen oradayken ben yaşamaya utanıyorum azizim
Gülüp oynamaya
Hep kaşlarım çatık
Yüzüm hep asık artık
Sen de birinin evladıydın değilmi azizim
Sen yokken evladımın olmasına utanıyorum
Senin o güzel gülüşün
Gonca Gül misali solmuşken
Seni unutmaya korkuyorum azizim
Ruhun şad olsun azizim
Ben yine vefasızlığı mı yaptım
Kalemim ve zihnim yoruldu
Bu veda mektubunu okursun umarım azizim
Ve yüzünde o güzel gülümseme olur yine umarım azizim
ruhuna bir Fatiha okurmusunuz
©şehzade