Yağmur yağıyor tüm düşlerimi ıslatan,
Islandıkça ağırlaşan
Bir ağaç gövdesine dönüyordu düşlerim.
Damarları yerin derinliklerine,
Dalları gökyüzüne uzanan,
Yapraklarından damla damla senli anlar akarken;
Sen düşlerimize sırt verip oturmuşsun,
Bense senin dallarının arasında sana sırt verip oturmuşum.
Yanağın yanağımda,
Nefesin boynumda geziniyor.
Öylesine sıkıyorsun ki beni
Artık üşümüyorum.
Gözlerimi kapatıyorum omzuna başımı koyup;
Masalım başlıyor dillerinden anlatılmaya...
Daha yakın olmak için sardıkça sarıyorsun beni...
İçine katar gibi...
Ve yine dalıyorum düşümde hülyalara...
-Yanındayken bile yetinemiyorum senle-
Düşümdeki sen;
Bakıyorsun engin ve derin uzaklara
Sanki baktığın yerde beni arıyor bekliyor gibi bilinçsizce...
Özlem ve duygu yüklü...
Benimse baktığım gördüğüm her yerdeydin sen...
Güneş kadar uzak ama sıcaklığı ensemde...
Kamaştırıcı ve bir süre baktığında
Kapatsan da silinemeyen izinle.
Üçüncü düşümden,
Derin bir buse uyandırıyor beni...
Ben ki:
Senin yanağında bir tüyün,
Alnındaki bir çizgin!
Ağlayan çocuklara küçük oyuncaklar verilip kazanılan gülüşleri gibi gülüşlerin!
Bazen baş koyduğun yastık!
Ya da tel tel saçların arasına girebilen tarak!
Olmaya yemin etmiş bir müdavimim.
Uzaklara atılan kediler gibi,
Ya da bumerang gibi....
Yine dönüp geliyorum sana, Matruşka gibi senli düşlere,
Bir kuş kadar hafif yüreğimle yüreğine...
Kapıyı açar mısın?
"Sen Yoksan Yokum Ben!"
©__baran__
B