Biz hiç sarılmadık baba...
Yalnız büyüdüm, ya da büyüdüm sandım.
Baksana şu adımlarımdaki ürkekliğe.
Yıllar sonra bu tozlu yolları tekrar arşınlıyorum.
Boncuk boncuk terlemiş alnım.
Son adımını atarcasına takâtsiz bacaklarım.
Her baktığım köşede sancılarla dolu anılarım.
Biz hiç anlaşamadık baba...
Gurbetin bitmeyen yalnızlığı yıprattı beni.
Hiç söylemedin, bende dönmedim geri.
İçim bir harman yeri, dinmiyor alevi.
Biz hiç kavuşamadık baba...
Uzak durduğun merhamete muhtaçsın şimdi.
Omuzlarda ilerliyorsun yolun sonu belli.
Avuç avuç atıyorum pişmanlığımı mezarına.
Sahi Baba! bu hasret bir gün biter mi?
©valakad
A