Bir zamanlar dağlar yankılanırdı adın, Baba, öğrettin bana yaşamın anlamını. Güçlü ellerinle tuttun beni ilk defa, Yürüdüğüm yolları seninle öğrendim baba.
Gökyüzündeki yıldızları sayarken seninle, Kalbimde açan çiçekler gibi büyüdü sevginle. Umutsuz anlarda baktım hep gözlerine,
Babamın gülüşüyle doldu içimde bir bahçe.
Sonsuz sabrınla örülmüş kolların, Beni sarar, karanlık günlerde aydınlatan farın. Hayatın sınavlarına gülümsedin her zaman, Babam, seninle geçti yıllar, dolu dolu zaman.
Şimdi ben de yürüyorum hayatın yolunda, Babanın izinden, sevgi dolu kolunda. Sensiz geçen her an eksik kalır bana, Baba, seninle yazıyorum hayatın şiirini her an.
©durub
D