Yıllar sonra bir gün dönüp baktığınızda
Babanızın yüzüne uzun uzun
Ne fecidir o heybetli adamı orada bulamamak
Bir vampir olan zamanın hayat enerjisini
Emdiği bir adamın geri kalanıdır orada duran
Her çocuğun ilk kahramanı olan kişi
Teslim olmuş görünür aşınım ile olan
O destansı mücadelesinde.
Ve inadına hatırlatır çocukluğun
Pamuk şekerden bulutlarının
Artık semayı süslemiyor olduğunu
Ve görmek için duvarın arkasındakini
Seni omzuna alacak bir kimsenin
Artık orada olmadığını.
Baba dediğin adam tutar yerinde
Gökyüzünü o kocaman elleriyle ki
Düşmesin çocukluk düşlerinin üzerine
O olmazsa arka yanım boş kalır
Nereye yaslanacağımı bilemem
Saplanır bıçaklar sırtımdan
Gidip de derdimi kimseye söyleyemem.
©opapa
O