Sen evden çıktıktan sonra
Beni eve geleceğin anın sevinci sarardı
Gözlerim gün boyu kanepede seni arardı
Getirdiğin çikolata sen sarılmasan neye yarardı
Annem sana yaslanır senden beslenirdi
Bir kez olsun diyemese de seni çok severdi
Ar eder adın anmaya bey diye seslenirdi
Sen tonlarca toprağı önünde tutan duvar gibi
Tutardın hayattan bize gelecek ne kadar cefa varsa
Bir gün sen evden çıktın ben kanepene baktım
Akşam oldu gelmedin sokağa bakan lambayı yaktım
Sabah oldu gelmedin mezar tahtana üzerlik taktım
Gidişinle o topraklar üstüme yıkıldı babam
Hayatın cefasından yüreğim sıkıldı babam
Senin sözlerin bana bilmem kaç okuldu babam
Şimdi rahat uyu yattığın yerde
Oğlun koşuyor yerine her türlü derde..
©karakalemk
K