E

Babaanneme

Yokluğun acıtıyor canımı
hayalin var odamda
oysa yedi yıl oldu
sen yoktun yanımda
seni kaybettiğimde anladım değerini
çok üzüldüm sen gidince
köşeme çekilip ağlardım sessizce
kaybetmenin acı olduğunu sende tattım ben
kimse alışamadı yokluğuna
sonra peşinden bir sürü insan geldi yanına
yokluğun kor gibi çöktü bağrıma
gözümüzün önünde ölüme gidişin geliyor aklıma
sekiz gün boyunca öylece yatakta yatışın geliyor
seni kaybettiğimi mezarlığa gelince anlıyorum
soğuk mermerde yazıyor adın
Ayşe karakuş ruhuna fatiha diye
Babaanne kalk dönelim eski hayatımıza.
©elif.k