Oturup yanında soluklanırım.
Çimenler arasında toprak kazar
kürekle kum taşırdım. Dere kenarında içtiğim sudur yudum yudum aklıma takılır ,
Ağaca asılıdır çocukluğum
Salıncak biner... Soba kenarında kestane
pişirirdim babamı beklerdim tek korunağımdır.
Saklambaç oynadığım da arkamı
dönsem aradığım limandır
o benim bulamayacağım diye... Korktuğum an aklım şaşar!
Gök yüzümde mavi güneşimdir
etrafı sarılı ayım buluta yaslanırım
Koşardım sağdan sola
Özgürlüktür kanatlarım
kanatlarına değer kuş bakışı açarken sımsıkı sarılırdım.
Neşet ertaş türküsüdür.
Söylediğim şehvetle dinlediğim.
Nağmeleri ezgileri efkârlıdır.
içli duruşu asildir. Boğuk notaların
kısık çıkar. Kördüğümlenir duygularım.
Yüz hatları yoluma... Yön bulurdu.
Damarların ufuk çizgisidir.
Geceler desen nöbetçidir başımı yastığa
dayadığım da uykusuzdur
Seraplar sabaha kadar
beklerdi baş ucumda uyamadan...
©ebrulimsi5
E