Oturup yanında soluklanırım.
Çimenler arasında toprak kazar
kürekle kum taşırdım.
Dere kenarında içtiğim sudur yudum
Yudum aklıma takılır ,
Ağaca asılıdır çocukluğum
Salıncak biner...
Soba kenarında kestane pişirirdim
Babamı beklerdim tek korunağımdır.
Saklambaç oynadığım da arkamı
dönsem aradığım limandır o!
bulamayacağım diye...
Korktuğum an aklım şaşar!
Gök yüzümde mavidir güneşimdir
etrafı sarılı ayım buluta yaslanırım
Koşardım sağdan sola
Özgürlüktür kanatlarım kanatlarına
değer kuş bakışı açarken sımsıkı
sarılırdım.
Neşet ertaş türküsüdür.
Söylediğim şehvetle dinlediğim.
Nağmeleri ezgileri efkârlidir.
içli duruşu asildir.
Boğuk notaların kısık çıkar.
Kördüğümlenir duygularım.
Yüz hatları yoluma...
Yön bulurdu. Damarların ufuk çizgisidir.
Geceler desen nöbetçidir başımı yastığa
dayadığım da uykusuzdur
Seraplar sabaha kadar beklerdi
baş ucumda uyamadan...
©ebrulimsi_
E