Babam

Gecenin birinde acil acil ve hayasızca
Hasta ziyareti için gelmiştik ,sözüm ona.
Soba karşısı bir koltukta dalıp gidiyordum ben.
Babamın tarifi olmayan noksansız kahkahalarına
Sanki bu dünyaya ilk adımlarımı yeni atmışımda
Babamı yeni yeni tanıyorum , çehresini,gülen gözlerini
Yıllarca kaçmışım gibi,sanki ondan uzaklara da,
Bir türlü alışamıyorum onun sebepsiz mutluluğuna .
Oysa bir kenara yazdıydı mutlu olmak kolay diye.
Şükretmeyi bilmek elzemmiş bu şaheserde.
Mart ortası bir gece tanıdığın en iyi anneyi kaybetsende ,
Yine ayağa kalkıp yaşamalıymışız, isyan Tanrı 'ya hakaretse.
Benim babam kimselere benzemez.
Neşesini gözlerinde , hüznünü yüreğinde taşır
Konuşmadı benimle hiç bu konuları , çektiği derdi tasayı.
Ya istemedi üzülelim ya da anlamayız sandı.
Babam yıllardır merakla kurcalayıp durduğum kitli bir kutu.
İstemiyor uğraşalım ,açıp içine bakalım , saklıyor benliğini
Oysa gözlerinde duruyor gönlünden geçirdiği
Hüznü kendini belli ediyor,belki sadece bazı günlerde, Yasin okurken bir mezarın çevresinde...
Hayatında tanıdığı en iyi anneyi kaybetmenin acısını,
Yıl oldu da,biliyorum,ne dindirebildi ne paylaştı.
Hiç hissetiremez ne sevgisini ne sızısını
Yeni yeni tanıyorum ama sanırım benim babam , dünyanın en iyi babası...