Seni anlatırken hep ben kavramını söylerler
Sana benziyormuşum.
Huyum suyum senmişsin.
Senmişşin diyorum daha tanımıyorum seni
Elini tutamadım ,büyümedim sensiz
Diğer çocuklar gibi elini tutup büyüyemedim
Elimi uzattığımda ellerin gelmedi elime
Yağmurun ıslattığı çamurlu toprak geldi elime
Yağmur da belki benim göz yaşlarımdır.
Acılarımı geçip karşında söylemedim.
Sessizce içime ağladım,senin sesin gibi
Kendi ağladığımı da duymadım,senin sesini de
İçime attığım yaralarla kırdın beni kırk yerimden
Kalkıp tutsan elimi kalksan mezardan
Toprakların benim olsun babam benim olsun.
©adaliyarim
A