Babanız öldüğünde büyüyorsunuz..Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız, takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz, korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz, kocaman oluyorsunuz bir gecede..Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen bir insana dönüşüyorsunuz..Dimdik duruyorsunuz her şeye karşı başka çareniz yok çünkü..sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yok..Büyüyorsunuz işte öyle içinizdeki küçük kız çocuğu hep bir köşede duruyor ama siz hep bir duvar oluyorsunuz, kolay yıkılmayan sağlam bir duvar..Keşkeleriniz artıyor daha sonra.Mutlu anınızda, mutsuz anınızda "keşke Babamda olsaydı, keşke oda görseydi" diyorsunuz ve kendinizi hep bir keşkenin içinde buluyorsunuz.. buruk oluyor her mutluluk her sevinç..Ama gururla "Başaracağım" Babamı gururlandıracağım diyorsunuz..Ve daha da büyüyorsunuz her geçen gün..Koca bir dağ oluyorsunuz..
Baba ben büyüdüm..
©asena27s
S