Sersem eden rüzgarın dağıttığı
saçlarımı tarıyorum,
kırık,
eski,
bilmem kaç yıllık hatıraları görmüş unutulmuş bir antikacının
vitrininde yeni sahibini bekleyen
Fransız
bir aynada...
Ellerime bakıyorum buruş buruş olmuş.
Sefalet yüzümde tokat..
Dişlerim çürük
ve dökülmüş
dövüştüğümüz sokaklarda
kırık düşlerimiz gibi dağınık
bir o yanda biri öbür yanda...
Babamı görmüşüm
20 yıl sonra,
Mutluyum aslında.
Köşe başından iniyordu
yanında küçük oğluyla...
Saklandım görmesin diye bin bir duayla..
Benden genç duruyordu babam..
Maşallah dedim o anda..
©uğurünver
U