Yıllar olmuştu kaleme dokunmayalı
Bade nin özlem duyuyordu yazdığı
Hikayeler geçiyordu gözlerinde beliriyordu
Sözleri acıyordu her zerresi çizgiler
içerisinde
Boğuk boğuk sesler hırıltılar duyuluyordu
Merak etti sofiya elinde bir bardak
Üzüm şerbeti dostuna sunuyordu
Bir an
Göz göze geldiler gönülce konuştular
Hiç kimse birşey anlamıyordu
Bu onların arasındaki bağın sesiydi
Bir tek bade ve sofiya biliyordu
Sona gelinmişlikti bu onun sesiydi
var gücüyle kaleme kağıda dökmeliydi
içinde kayıp olmamalıydı içine yazdıkları
Anlatmalıydı heba olmamalıydı
Son bir güç istedi mevladan
Yüzü soluk ve beyaz dı ara ara gülümsüyordü
Azraile bakıyordu tamam der gibi başını eydi
Sofya ya emenet etti ve gitti
Kitaplara yazıldı badenin hikayesiydi
zeremce
©.zeremce.
.