güneşe açmış kollarını bir bahar
karşımda başakların ten rengi
yansımaları,
kestaneler dökülüyor gönlüme tel tel
işleniyor nakışları.
ellerini açıyor dört bir yana
gök - "yüzüne" dokunuyor mavinin
aşkıyla
toprak çillerini savuruyor
serpildikçe maziye vurur gibi
yağmur dokunuyor gözlerinden
içeriye
ayrı bir dünyanın bambaşka
şehirleri.
kapılar sürgün nefeslerini sayıyor
yoklukta hayali bir deli
emelleri vardır umutla beklemelerin
başka limanlarda meltemlere
dalmak
ve aya dokunmak gibi
bir ömür boyu tutsak...
K