Her şeyin yükünü taşıyan o sonbahar,
Hafifçe savrulmuşken, bahara dönüşen kuşlarla bir olur,
Felsefenin üstüne düşen bir yaprak gibi,
Ve her yaprak, arkasında bir hatırlatma bırakır.
Şiir, demin kaybolan seslerin yankısıdır,
Ama hayatta, bir eksiklik içindeyim, bir boşlukla.
©müsvedde7
M