Pempe bir bahar esntisini taşıyorsun,
Yumuşak rüzgarı, iç içe girmiş çiçek kokuları,
Karşı koyamıyor ağaçlar dans ediyor yapraklar,
Sanki kızgınsın ala çalmış gök yüzüne,
Güneşe, buluta, ısırıp geçtiğin yanaklara,
Anlatamıyorsun derdini, anlamıyor mevsimler.
Âşığa üfleme o da sen gibi buhranda,
O da sen gibi gidip gelmek arasında,
Nim-zulmette gönül, ümitsiz, çaresiz,
Sorar yoksa sana ey rüzgar haber var mı,
Var mı yârdan haber, o da kendi derdinde,
Anlamaz senin bir pembe esinti olduğunu,
Savurduğun yaprakları görür,
Kaçırttığın uçurtmaları,
Sana dayanmış kuşu görür mü ,
Harladığın ateşi görürde,
Kaynattiğın kazanı görür mü.
Pembe bir bahar esintisini taşıyorsun sen,
Bürünme kara bulutlara, imrenme,
İçinde, yildizlari nokta nokta, fezanın ferahlığını barındırıyorsun,
Esme bana eyy rüzgar esme melteminle sarhoş,
Acılarınla mayhoş, uğultuna bir dost olurum,
Baş edemezsin içimdeki fırtınalara,
Sen pembe bir bahar esintisini taşıyorsun,
Benim bağrımda yanardağlar, fırtınalar,
Helak olmuş bir kavmin kasırgasını taşıyorum.
Sen aşıyorsun boy boy dağları da , ben çakılıyorum bir çakıltaşına, kaybediyorum,
Dizlerimi vuruyorum yerden yere, hiç gülmemiş gibi, bir çocuk gibi, ağlıyorum,
Aştığın boy boy dağlara, haykırıyorum sesim bir yankı,
Ulaşması muhtemel, bir yanılgı, elem dolu bekleyiş,
Arşın arşın zincire vurulmuş yabani bir hayvandır sesim,
Can verir otlayan hayvanlar, analar, bağrında yavrular.
©leyligun
L