Ben karanlık ve yalnızlıkla savaşıyordum yokluğunda
En büyük korkusu bu ahrazın karanlık ve yalnızlık
Gelişin muhteşem oldu korkular kaçıştı ortalıktan
Tek korkum sensizliğin sessizliği oluverdi
Herkese susar da şu dilim bir sana böyle
Dökmek istiyorum içimdeki karanlık ve yalnızlığı
Yokluğun gökyüzümdeki bir bulut misali
Yağmursuz geçen günümüz olmuyor
Seni özlüyorum dile kolay gelmiyor kelimelerim
Uyuyamadım yine bu gece de uyku çalmıyor gözlerimin kapısını
Şimdi elimde bir sigara var biliyorum kızacaksın
Dün gece yine yağmurluydu iyice Islattım kendimi
Belki yaktıkların bulutlara karışmıştır belki bir şey fısıldar damlalar kulağıma
Üzüldüğümü kimse bilmesin istiyorum kendi karanlığıma gömüleyim
Ama bu sevmek varya insana öyle derinden işliyor ki
İçindeki karanlığı yalnızlığı dökmek istiyorsun bahardaki ilk yağmura
Güneşin oluyor o bahar bir anda değişmez parçası oluveriyor hayatının
Gökyüzüm sana zerk ediyor bütün sensizliğimi
Bağırıyorum ama sesim çıkmıyor çıksa duyanım da yok
Ama biliyorum senin de yüreğin acıyor bir yerlerde
Boş yere aynı duaya ortak olmadık ya hanımefendi
Şehrime yalnızlığın çöktü bu gece de ve sessizliğin
Bütün sokaklarım bom boş sensiz ve sessiz
Ben ey sevdaya düşen ben yağmurunda ıslanıyorum
Çekilmişim köşemde ölümü kokluyorum bir papatya kokusunda
Uyumak da ölmek değil mi aslında fiziken
Gözümü kapatabildiğimde gördüğüm tek rüya baharın gelişi
Hele birde o yaprakları döküşü yok mu anlatamam
Aslında anlatırım da baharın bu hali sadece bana kalsın
Sen aklıma geldiğinde sessizliğin açıyor gönül kapısını
Yalan oluyorum kaybolmak istiyorum aslında kör karanlığım da
Sonra çekiliyorum boş sokağın denize bakan köşesine
Baharın getirdiği yağmur değiyor saçlarıma ellerime kalbime
Bana sana iyi geceler demeden uyutan bu karanlık geceye kırgınım
Sokak lambaları söndü bak yine seni beklerken
Sesim ulaşmaya çalışıyor aç odanın penceresini
Ama oda sıcaklığınıda unutma kızdırma beni
Gerçek aşk neymiş biliyor musun karşındakine çok inanmakmış
Biliyorum güvenini öyle bir kırdım ki
Ama şunu da bil senin duymadığın biri var sana gerçeği fısıldayan
Benim yanımdaki senin sözlerini duymuyorsun
Sen sevdanı ver bana ben kalbimde taşırım
Yoksa yüreğim kaldırmıyor sessizliğini sensizliğin
Öyle bir bahar geldi ki yüreğime
Öyle bir şiddetli yağmur yağıyor ki kalbimde
Ben toparlandım sandıkça herşey yerle bir oluyor
Yemin ederim tekrar aynı yere dönmekten yoruldum
Bana iyi gelmeyin yüreğimin artık yara alacak yeri yok
Bugün varım diyen yarın iz bırakıp gidiyor
Ve ey Bahar kokan kadın senin gelişin herşeye değer
Ve eğer bir gün çekip gideceksen şunu bil
Ben tası tarağımı toplayıp mağaramdan çıkıp geldim
Bir damla ışığı muhtaçken ebedi güneşi buldum
Beni yokluğunla sınama varlığına değemiyorken
Sana olan özlemim o kadar büyük ki:
Mezopotamyanın acısı gibi yıllanmış bir özlem var içimde...
Ben kırıktım zaten paramparçaydım
Ama birde sen üzerine basıp kırıklarımın daha fazla derine batırma
Zira sen benim masalımdaki peri kızısın
Sana uzak kalmanın ağırlığı içime sığmıyor ağır geliyor
Sana dedim ya sen gözümü kapattığımda gördüğüm en güzel rüyasın diye
Gözleri uykuya aç bu çocuk yokluğunda hiç gözlerini açmıyor
Neden! Çünkü senin olmadığın yerde gözlerimi açmanın bir manası yok
Sadece şunu bil sen yokken aldığım her nefes kalbime batıyor
Ama acısını hissettirmiyorum yüzünde bıraktığın tebessümle
Gülüyorum çünkü seni en güzel yerinde saklıyorum kalbimin
Bilirsin ben yağmuru çok severim ıslanmayı da
Sağanak sağanak özlediğim bir sen varsın
Sırılsıklam sarılmak istediğim bir sen
Hislerimi kontrol etmeye çalışıyorum sen de fark ediyorsun
Ama olmuyor bir gülüşüne kalbimi bırakasım var
Şimdi en çok sevdiğin şarkıyı dinliyorum kır papatyası
Ölümün ruhumda bıraktığı çentik gibi bir hayat
Yaşam için uğrunu savaşacağım papatya kokan ellerin var
Dokunmayı ne kadar istesem de kaçtığım bir kadın
Sadece kalbinde taşıdığını bilmek ölümden güzel olan kadın
Ölüm var ve ben sevdiğimi saklamak istemiyorum
Seni seviyorum Baharda açan ilk papatyam seni seviyorum
Yemin ederim gülüp geçiyorum çoğu zaman
Ama içimde gözyaşımı biriktirdiğim bir deniz var
Böyle bağıra bağıra ağlayasım var ama susuyorum
Gözyaşlarım düşmeyecekse bahara susuyorum
Benim diyen dayanamaz
Aşkın tezahürü varlığın
Halimse sessizliğinden bitap
Aşksa senin tezahürün
Rızai dilim aşikar sana
Hatrı sayılır bir sözüm
İlahi sada gibi gerçek
Lal gibi boynum bükük
Aşkın girdabında
Lahiyası sen olmuşsun dilimin
Kaçış yok ki ıslanmayı en çok seven ben
Razıyım hastalığa ilacım baharın papatya kokusuyken
©diableares
D