Y

BAHÇEMİN GÜLLERİ

Ruhun sıkılır seninde, durmaz bedeninde
Can sıkıntısı, sallarsın tespih hep elinde
Sanma sakın kötülük vardır dikeninde
Sevgi saklı, bahçemin kırmızı gülünde
Zararı hiç yoktur, insanın mertçesinde
Gözü hiç yoktur, başkasının akçesinde
Bahar gelince açar, gönül bahçesinde
Duruluk saklı, bahçemin beyaz gülünde.
Kırk yıl hatırı, bekler beni cezvesinde
Bütün güzellikleri, sanki cilvesinde
Can alıcı bakışları, var işvesinde
Zarafet saklı, bahçemin pembe gülünde
Hoş sohbetler, güzel sözlü muhabbetinde
Güven sen bana, sadığım emanetinde
Ayrılamam, bağlı kaldım müebbetinde
Dostluklar saklı, bahçemin sarı gülünde
Mutluluk okunur, parlar iki gözünde
Ağaçlar yeşerir, senin sevda çölünde,
Çağlar sevgi selleri, akar deli gönlünde
Dalında aşk saklı, bahçemin mor gülünde,
Bir somun ekmek var sadece, tepsisinde
Dertleri bitmez, sanki bekler tepesinde
Umutları yitirmiş, beyaz kefeninde
Ölümler saklı, bahçemin siyah gülünde
©yusufguney