A

Bahir'den Esti Bahar

Bahir amca vardı zamanı mukaddeste
Teri namus , haysiyet kokardı
Uzunca saçları vardı
Geriye doğru tarardı
İnanır mısın
Saçı dökülmekten utanırdı
Bırakmazdı endamlı başını saçları
Bir de kızı vardı
Adı Müzeyyen , Müzeyyen'di adı
Ve benim saçlarım dökülüyordu
Bir adını bildim sadece , yürüdük yol boyu
Adını bildim sadece
Bir adını bildim ne güzel dertti
Bin dermanı toplasan bir ad etmezdi
Dert oldu çünkü ,
Çünkü benim saçlarım dökülüyordu