Baht-sız

Kışın en soğuk en çetin günlerinde bile bazen bulutların arasından bir an bile olsa yüzünü gösterip tebessüm eder güneş dahi merhamet eder bazen bize. Ey bahtımın güneşi sana ne oluyorda kırk yılda bir kere bile gülmedin yüzüme, bakıyorum da pek çok insan azda olsa senin lutfüna mazhar, oysa ben hep karanlık hep dar, bunca tutulacak el ısıtılıcak yürek var ama heyhat ey bahtım bana senden ne var: yalnızlık ve elem, bu acımasız karanlıkta öleceğim ben ve senden bir bahar bile Görmeden..........