Bahti kara diyorlar
Hile ile kopardılar gülümden
Gül gıbı kız edim hep gülerdim dertsiz
Yaktılar hayatım nice hileler ile
Çocuktum daha evleneceksin duğun yaparız dediler
Şaştım kaldım, kelam çıkmaz oldu dilimden
Sanki Başıma yağdı kar
Yitirdim birden hevesim
Unuttum gülümsemeyi adimi dahil
Ben miyim acaba alem karasi.
Bazıları duğun telaşısi yapar
Bazıları Gıybetim
Ta ezelden bahtı kara diyorlar
Elimde var bi tek oyuncak bebek
Dertleşirdim bir tek onunla
Kandırdılar gelin olursun herkes bakar sana hevesle
Çocuktum kandım yalan sözlere
Hile ile kopardılar gülümden
Duğun oldu başımda tacım parlayan duvak
Davular çalıyor ben bile mutluyum uçuyorum bi an gökyüzüne
Çünkü prenses gıbı elbise var üzerimde
Sonra anneme gideceğim diye ağladım biran
Ama kimseler duymadı sesimi değmedi nefesim
Yar yüzünde içi kara tek oldum
Hayal kırıklığı sarmiş etrafım
Yar dediğim yarim değil kabusum oldu
Evlerin önü sanki dolu dikenler dolu
Aramızda girdi diken çalişi , belkide yetmeyen yaşım
Oldu göz yaşlarım dere
Bi baktim elime verdiler bohça
Nereye gidersem bahti kara geldi dediler
Çok meşhurdur bizim elin giybeti
Ben miyim acaba, âlem suçlusu
Niçin ben, başımı eğerdim çokça
Bulamazken sorulara cevap olmuşum deli
Yitirdim hayatım, sonra fark etim bunu
Unutum adimi kendimi dahil
Bahti kara diyorlar adimi
Gezerdim bahçede bilmiyordum Niçin
Görenler sanıyor, gezen bir ölü
©mumira
M