korkma .
yaz işte aklından öylece süzülüp geçenleri,
aldığın ilhamı
verdiğin cesareti,
vermeye korktuğun sevgini..
Sahi neden diye sorgular dururdun
buldun mu korkuna sebeb olan
sevme ihtimalinin,
kalp sızın oluşunu..
Dur korkma !
sevme,
acır canın ,
kanar yaraların en başından ..
işte tam da o an güçlenirsin.
Ya da motive ol diye güçlendiğini
San , sandırsınlar..
böyle tuhaf böyle garip.
çelişkiye belirsizlikle yorulur, durmaz.
bir menekşe kokusunda
emziğini ağzına almış ana kuzusu
gibi
yorgun , veyahut da
yorulmak bilmeyen .
Bende seni severken böyle oldum
ela gözlü....
©msk_mervee
M