Bak, bahar geldi
Yeşerdi yapraklar birer birer,
Açıldı tomurcukları kırmızı güllerin semaya gülümsercesine,
Hatta gülümsercesine bir bebeğin minik ve savunmasız ellerine.
Güneş daha sıcak artık, nasıl da hayat veriyor nebatat aleminin damarlarına.
Güneş daha da sıcak artık, daha bir ısıtıyor içimizin buz demetlerini,
Geceler biraz soğuk olsada hala, olsun, ısıtıyor çiçeklerin güzelliği.
Bak, bahar geldi
Toprak daha bir sıkı tutunuyor umudun köklerine,
Az bir vakit sonra, değil akşamlar üşütemeyecek artık seher bile,
Sokaklar, nasıl da aydınlık, nasıl da neşeli artık çoçuk cıvıltılarıyla,
Kuşlar, öyle bir süzülüyor ki semada, baharı asırlar öncesinden bugüne taşımışcasına.
Ahh bu kırlangıçlar, hiç degişmeyecek yine yuva kurma çabasında balkonlara.
Bak, bahar geldi
Dağıldı ğögün bulutları, güneş kuruldu mağrur tahtına
Geceler, daha bir parlak artık gökte sönmeyen yıldızlarıyla.
Rüzgar, öyle güzel esiyor ki yaylaları taşır gibi hatta beton yığınlarına.
Denizler daha bir mavi artık, yepyeni bir renge bürünmüş sanki.
En çokta çocuklar için meyveye durmuş ağaçlar rengarenk tatlarla.
Bak, bahar geldi
Doğa, ölüm uykusundan uyanıp diriliş muştusu fısıldıyor kulaklara
Ezelden beri kurulmuş düzen gibi en çalımlı günlerini yaşıyor dünya.
Güller, çiçekler boy veriyor hatta şehrin en ücra mezarlıklarında!
Yeşeren yapraklar umudu bulaştırıyor en karamsar kalplere bile
Ve bahar yine, en çok çocukların kalbine yakışıyor değişmeyen bir hakikatle...
/ Nisan 2020
©mmeryemm
M