Tek dünya içinde farklı dünyalar!
Dikenler, ağaçlar ve sardunyalar...
Şekeri atılmış çay gibi zaman.
Karıştır, karıştır.. eriyor zaman...
İçimde yılların gizli ahengi.
Her biri yumuşak, mor, lila rengi.
Ne benmiş bu kalan içimde bugün,
Ne yarınmış vakit, ne şimdi ne dün...
İçimde eritmiş hayal gerçeği.
Bilemem, kim gizler sarih gerçeği?!
Örtülmüş üzerim battaniyeyle;
Sokakta yalnızım birkaç nineyle.
Peşimde hayalim ve çocukluğum,
Üstümü açmayın, yeter sustuğum!
Bu yalnız kaderlik zaman endamı,
Bakışmak zamanla, yıkar adamı...
Tek sözcük, tek hece kalmadı lafta.
Bak şimdi herkese, herkes a'rafta...
©uludag
V