Yollar bir yılan gibi kıvrılıp ileri gidiyor.
Derisi asfalt, soyulmuş, çukur olmuş adeta.
Başı yukarıda dumanlı dağlara bakıyor.
Ölüyorum işte nasıl anlatayım ben sana?
Yolların sonu uzak görülmüyor...
Postacılar bu yollardan bisikletle bile geçmiyor.
Bir kaç yetim çocuk mutlu, kumla oynuyor.
Yollar çamur yer yer orta kuvvette yağmur yağıyor...
Gülme bana naylon kaplı tahta pencereden,
İçimi yakıyor gözlerin,
Biliyorsun hastayım ve ben eski ben değilim.
©uğurünver
U