Bakma sen benim hüznüme
Alıştım ben uyumaya yalnızlığın koynunda
Aldırma sen üzülmeme
Kader tasması bu takılı boynumda
Çok denedim çıkmayı karanlığın kuytusundan
Hep uyanmak istedim hazan uykusundan
Farkım Yok ki Yusuf’un kuyusundan
Bakma sen benim Yusuf masumiyetime
Anladım! Ne kadar güçlü olsamda
Her gelene ağlamak yerine gülsemde
Feleğin çemberinden tek başına geçsemde
İnanma sen benim her şeye gülmeme
Zaten şu hayta hiç inanmadım
İnandırıcı değildi çünkü aldanmadım
Sabır dedim çok şeye dayandım
Ama inanma sen ben sabretmeme
Dedim ya ben buyum aciz olamazdım
Çakallar sofrasında lokma tadamazdım
Dertleri sırtlamıştım bi kere bırakamazdım
Çok ağır gelsede yüküm
Delikanlı adamdım ağlayamazdım
Bu yüzden sen bakma Benim gözyaşı dökmeme ....
şair-i Şark
S